فرازهای بیهوده

تا بوده همین بوده

فرزندهای مشروع، شرع ، قانون

و تباهی ، پوچی ، بیهودگی

وعمر می رسد به سی ، پنجاه ،  هفتاد

و حاصل چند فرزتد

و چندین نواده

و این است ضمانت زندگی

گوسفندان آبادی بالا

چه فرق دارد

آبادی پایین

چوپانها سرمست

مغرور

سرشیر هست

پنیر هست

و ماست های ترشیده

وگهگاهی گرگهای دریده

و در هر جشنی و در هر عزایی ، سری بریده

من رفتم

می روم جایز نیست

من رفتم

و حدیث گفتم

چوپان به از گوسفند

آزادی به از بند

چه با لبخند چه بی لبخند

من رفتم.......................

 دوستت دارم

                                           Man Hami                                                                            

                                       Nafas

  دوستت دارم

                                    chakavak

چگونه فراموشت کنم ....
چگونه فراموشت کنم تو را، که از خرابه هاي بي کسي به قصر سپيد عشق هدايتم کردي .عاشق بي قرار و ياري با وفا براي خويش ساختي. آهو بره اي شدي که دوستي گرگ را پذيرفتي .و براي اشکهاي او شانه هايت را ارزاني داشتي.و با صداقت عاشقانه ات دلش را بدست آوردي .
چگونه فراموشت کنم تو را،که سالها در خيالم سايه ات را مي ديدم و طپش قلبت را حس مي کردم و به جستجوي يافتنت به درگاه پروردگارم دعا ميکردم که خدا پس کي او را خواهم يافت. چگونه فراموشت کنم تو را،
که همزمان با تولدت در قلبم همه را فراموش کردم برايم تمامي اسمها بيگانه شده اند و همه خاطرات مرده اند. دستم را به تو مي دهم،قلبم را به تو مي دهم،فکرم را نيز به تو مي دهم بازوانم را به تو مب بخشم،و نگاهم ازان توست،و شانه هايم که نپرس ديگر با من غريبه اند و تمامي لحظات تو را مي خواهند و براي عطر نفسهايت دلتنگي مي کنند.
چگونه فراموشت کنم تو را،
که قلم سبزم را به تو هديه کردم که حتي نوشته هايت همرنگ نوشته هايم باشد پيشترها سبز را نمي شناختم،بهتر بگويم با سبز رفاقتي نداشتم سبز را با تو شناختم و دلم مي خواهد که با ياد تو هميشه سبز بنويسم . دلت را به من بده،فکرت را به من بده،سرت را روي شانه هايم بگذار و بگذار عطر کلماتت را ميان هم قسمت کنيم
................

دوستت دارم

باز پرسيدم :مي خواهي کدام درس هاي زندگي را بندگانت بياموزند؟

بياموزند که آنها نمي توانند کسي را وادار کنند که عاشقشان باشد , تنها کاري که مي توانند بکنند اين است که اجازه دهند خودشان دوست داشته باشند , بياموزند که فقط چند ثانيه طول مي کشد تا زخم هاي عميق در قلب آنها که دوستشان داريم ايجاد کنيم , اما سال ها طول مي کشد تا آن زخم ها را التيام بخشيم ,بياموزند که ثروتمند کسي نيست که بيشترين ها را دارد بلکه کسي است که به کمترين ها نياز دارد ,بياموزند که آدم هايي هستند که آنها را دوست بدارند فقط نمي دانند چگونه احساساتشان را بيان کنند ,بياموزند که دو نفر مي توانند به يک نقطه نگاه کنند و آن را متفاوت ببينند,پس خدا گفت:

از بندگانم مي خواهم که فقط بدانند که من اينجا هستم, هميشه...................

دوستت دارم

طفلک  پر شورم اين روز ها  باز هواي دلش ابريست
براستي  نميدانم  ديگر چگونه واژه ها را به بازي بگيرم
واژه هايي که چون حبابي رنگين در شب هاي من ميرقصيدند
و کبوتر هاي کلام را  درسحر گاهان من به پرواز ميکشيدند
تا مرهمي باشند براي طفلکم که ميخواهد از راز دل بگويد
دلتنگم؛؛ دلتنگ خواستن ؛ دلتنگ نوشتن؛ دلتنگ آغوشي پر مهر
گاهي چنان از خود بيخود ميشوم که حتي نمي فهمم که آمد ؛ يا کدام رفت
پرورد گارا ؛  روي سخنم با توست؛؛ تويي که شور عشق را  برايمان به وديعه نهادي .........

دوستت دارم

مناظره سیب

" حمید مصدق "

تو به من خنديدي و نمي دانستي

 كه چرا باغچه كوچك ما سيب نداشت

" جواب زیبای فروغ فرخ زاد "

من به تو خنديدم

چون كه مي دانستم

تو به چه دلهره از باغچه همسايه سيب را دزديدي

پدرم از پي تو تند دويد

و نمي دانستي باغبان باغچه همسايه

پدر پير من است

من به تو خنديدم

تا كه با خنده تو پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم

بغض چشمان تو ليك

 لرزه انداخت به دستان من و

سيب دندان زده از دست من افتاد به خاك

دل من گفت: برو

چون نمي خواست به خاطر بسپارد

 گريه تلخ تو را ...

و من رفتم و هنوز سالهاست كه در ذهن من آرام آرام

حيرت و بغض تو تكرار كنان

مي دهد آزارم

و من انديشه كنان غرق در اين پندارم

كه چه مي شد اگر باغچه خانه ما سيب نداشت

................................................................

دوستت دارم

هی !

تو که خورشید از چشمانت طلوع می کند!

 ما همه همسفریم

آن جا که دیگر نه من هستم

نه اثری از تو بر جای مانده!

عشق می ماند و بس ...

 همیشه فرصت کوتاهی برای بودن داشتم!

همیشه فرصت کوتاهم را با عشق

جاودانه کرده ام ...

 خوب من...

همیشه در عجب بودم

که چرا در جاده ی عشق

پا به پایم نمی امدی

حتی وقتی آهسته و پیوسته می رفتم ،

امروز فهمیدم...

ولی افسوس چه دیر !

ریگی که در کفشت بود تو را می آزرد!!!

 وباز جاده مرا می رقصاند

سفرنامه ام را  هرگز پایانی نیست

عشــــــــــــــــــق نــــــــــــــــافرجــــــــــــــــام من...

دوستت دارم

دیروزم وقت نکردم بیام  . الان اومدم  تا اینو بگم  .البته زیاد روز جالبی برام نبود میدونید چرا اخه انگار کسی خبر نداشت که تولدمه       .بی خیال  اخه اونی که باید بهم تبریک میگفت گفت  ..  ازش ممنونم که به فکرو یادم بوده  ... جالب اینکه منم چند روز قبلش یادم نبوده که چند روز دیگه تولدمه  اون بهم گفت  .... تازه  سوپرایزم کرد ....  ازش ممنونم  خیلی  ....  

روزتولد تومیلاد عشق پاکه
برای شکراین روزپیشونی ام به خاکه
من سرسپرده هستم تا مرزجون سپردن
با یک اشاره ی تو حاضر برای مردن

راستی اینم کیک تولدمه که تو تنهایی هام شکوندمش  یه  موقع فکر نکنید شکمو هستما ....

راستی بفرمایید  کیک .......

دوستت دارم

 یاد آن ثانیه ها

یاد آن روزی که

همه با عشق و صداقت خودمانی بودیم

خودمانی تر از آب

با تن باغچه ها

با جدار آبی ظرف سفال

همه جا بوی صمیمیت داشت

به صمیمیت گل

با عطر گلاب

به صمیمیت شب

با مهتاب

به صمیمیت شعر

با وهم و خیال

سفر عاطفه را دیدم من

همچنانی سفر آب به ذرات بخار

همچنانی سفر باد به دشتای کویر

شاعری گوشه بازارچه ای کرده بساط

باغبان پیله وراست

پیله ورها شاعر

وهنر کیلویی ست

ودر اینجا،

قیمت خواب گرانست

گرانتر زطلا

خوب شد گریه درون دل من تخم گذاشت  ......

دوستت دارم

مثل پرنده پر بکش ازاد باش...

پرواز کن...

مثل شقایق عشق را اغازکن...

طوفان غم را با نگاهت رام کن...

 حسرت هميشگی...

حرف های ما هنوز ناتمام...

تا نگاه می کنی

وقت رفتن است

باز هم همان حکايت هميشگی!

پيش از آنکه با خبر شوی!

لحظه عزيمت تو ناگزير می شود

ای...

ای دريغ و حسرت هميشگی!

ناگهان

چقدر زود دير می شود

دوستت دارم

دوستت دارم

بعضي ها وقتي كاري داشته باشند دوستت هستند بعضي ها وقتي گير مي كنند دوستت هستند بعضي ها نيستند و وقتي هم هستند بهتر است نباشند بعضي ها نيستند و اداي بودن در مي آورند بعضي ها در عين بودن هرگز نيستند بعضي هاي ديگر هم به طور كلي هستند ولي آدم نيستند آنهاي ديگري هم كه آدم هستند نيستند

دوست داشتن هميشه گـــفتن نيست گاه سکوت است و گاه نگــــــاه ... غـــــريبه ! اين درد مشترک من و توست که گاهي نمي توانيم در چشمهاي يکد يگــرنگــــاه کنيم

 وقتي که ديگر نبود من به بودنش نيازمند شدم وقتي که ديگر رفت من به انتظار آمدنش نشستم وقتي که ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد من او را دوست داشتم وقتي که او تمام کرد من شروع کردم وقتي او تمام شد من اغاز شدم

زندگي دفتري از خاطرهاست ... يک نفر در دل شب ، يک نفر در دل خاک ... يک نفر همدم خوشبختي هاست ، يک نفر همسفر سختي هاست ، چشم تا باز کنيم عمرمان مي گذرد... ما همه همسفريم

دوستت دارم

دوباره تنها شده ام،دوباره دلم هواي تو را کرده. خودکارم را از ابر پر مي کنم و برايت از باران مي نويسم . به ياد شبي مي افتم که تو را ميان شمع ها ديدم. دوباره مي خواهم به سوي تو بيايم.تو را کجا مي توان ديد؟ در آواز شب اويز هاي عاشق؟ در چشمان يک عاشق مضطرب؟ در سلام کودکي که تازه واژه را آموخته؟ دلم مي خواهد وقتي باغها بيدارند،براي تو نامه بنويسم. و تو نامه هايم را بخواني و جواب آنها را به نشاني همه ي غريبان جهان بفرستي. اي کاش مي توانستم تنهاييم را براي تو معنا کنم و از گوشه هاي افق برايت آواز بخوانم. کاش مي توانستم هميشه از تو بنويسم. مي ترسم روزي نتوانم بنويسم و دفترهايم خالي بمانند و حرفهاي ناگفته ام هرگز به دنيا نيايند. مي ترسم نتوانم بنويسم و کسي ادامه ي سرود قلبم را نشنود. مي ترسم نتوانم بنويسم.می ترسم ...

 نمي دونم از كجا شروع كنم قصه تلخ ساده گيم رو نمي دونم چرا قسمت مي كنم روزهاي خوب زندگيمو چرا تو اول قصه همه دوسم مي دارن وسط قصه ميشه سر به سر مي زارن تا مي خواد قصه تموم بشه همه تنهام مي ذارن مي تونم مثل همه دورنگ باشم دل نبازم مي تونم  مثل همه يه عشقه بادي بسازم تا با يه نيش زبون بتركه و خراب بشه  تا بياند جمع شون كن حباب دل خراب بشه مي تونم بازي كنم با عشق و احساس  كسي مي تونم درست كنم ترس و دلو دلواپسي مي تونم دروغ بگم تا خودمو شيرين كنم مي تونم پشت دلها قايم بشم كمين كنم ولي با اين همه حرفها باز منم مثل اونا يه  دروغگو مي شم هميشه ورده زبونا يه نفر پيدا بشه به من بگه چي كار كنم باچه تيري اوني كه دوسش دارم شكار كنم من بايد از چي بفهمم چي كسي دوسم داره  تويه دنيا اصلا عشق واقعي وجود داره   ......